Nowości w bibliotece szkolnej – grudzień 2017

Artur Winiarski, Jacek Dyrzyński, Warszawa 2016

 

 

 

 

 

 

 

 

Artur Winiarski, Marek Wyrzykowski. Outsider, Warszawa 2016

Marek Wyrzykowski. Outsider Artura Winiarskiego to pierwsze opracowanie poświęcone twórczości żyjącego w latach 1951–2014 artysty malarza, profesora sztuk plastycznych, absolwenta i pedagoga ASP w Warszawie. Autor analizuje dostępne dzieła Wyrzykowskiego, przedstawia realia lat 70. ubiegłego wieku, w których malarz miał bardzo udany debiut i odnosił sukcesy nie tylko w Polsce, ale i Belgii, a także zastanawia się nad przyczynami jego późniejszego niebytu w życiu artystycznym i w historii sztuki współczesnej, analizuje życiową postawę twórcy, którego „malarstwo nie daje się przyporządkować do końca żadnemu z nurtów – realne zdawałoby się formy lewitują w niedookreślonej przestrzeni rozbudowywanych często w głąb plam i nieregularnych arabesek. Malarz prostoty i komplikacji, euforii i zniechęcenia, pleśni pokrywającej piękno, absurdalnych derywacji losu ludzkiego. Malował pojęcia, a nie rzeczy”. Wyrzykowskiego wspominają także przyjaciele i współpracownicy: Stanisław Andrzejewski, Rafał Kowalski, Zbigniew Taranienko i Krzysztof Wachowiak. Autorem projektu graficznego jest Błażej Ostoja Lniski.

Taranienko Zbigniew, Wizja natury. Dialogi z Tadeuszem Dominikiem, Warszawa 2016


Książka Zbigniewa Taranienki Wizja natury. Dialogi z Tadeuszem Dominikiempowstała na podstawie rozmów przeprowadzonych wiosną 2013 roku. Autor – estetyk, organizator życia artystycznego w ostatnich dekadach XX wieku i znany krytyk sztuki – w dialogu z malarzem, długoletnim pedagogiem Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, dociera do sedna malarstwa Tadeusza Dominika (1928–2014), który pokazywał naturę, wykorzystując osiągnięcia malarstwa abstrakcyjnego i własną, niezwykłą umiejętność harmonizowania barwy. W umyśle Dominika powstawały wizje natury, które odtwarzał w pracowni. Niemające ram wizje prowokowały do namalowania obrazu, jednak ten czasami kompletnie się od nich różnił pod wpływem samego obrazu i użytych kolorów. Specyfikę swojego widzenia artysta określał w przeciwieństwie do wizji dbającego o szczegół realisty. Jego wizja uogólniała i upraszczała. Jednym z najciekawszych wątków dialogu jest właśnie próba odtworzenia sposobu budowania obrazu przez Dominika, przechodzenie od natury do znaku na naturę.

Rafał Kowalski, Dorota Grynczel, Warszawa 2017