Nowości w bibliotece szkolnej – maj 2016

1. S.Okołowicz, Anioł i syn, Warszawa 2015
Jeden z górali, Jędrek Ślimak, powiedział Stanisławowi Witkiewiczowi: Ten Was Staś to bedzie mędrsy jako Wy!, a Sabała dodał: Musi cosik z tego bedzie. Bez cienia wątpliwości można przyjąć, że Witkacy – artysta o tak wielkim formacie – swój geniusz w znacznej mierze zawdzięczał ojcu.
Tematem albumu jest trzydziestoletnie współistnienie ojca i syna, koegzystencja nie tylko w aspekcie codziennego życia rodzinnego czy istotnych spraw życiowych Stanisława Ignacego, lecz dotycząca szczególnie jego rozwoju duchowego i artystycznego. Przybrała ona formę bezprecedensowego dialogu dwóch artystów połączonych silnymi więzami uczuciowymi. Świadectwem tego jest korespondencja, którą wymieniali oraz notatki, dedykacje i fotografie.

2. Ewa Bobrowska, Urszula Kozakowska-Zaucha, Olga Boznańska, Kraków 2014

3. Ewa Kuryluk, Manhattan i Mała Wenecja, Warszawa 2015

4. „Nie śnij o miłości”, Kuryluk, Kraków 2016
Katalog towarzyszący wystawie malarskiej twórczości Ewy Kuryluk obejmującej prace artystki z lat 1967-1978.
Oprócz tekstu kurator wystawy Anny Budzałek i części katalogowej, w publikacji znajdziemy rozmowę Anny Budzałek z artystką, tekst „Auto-narracje Ewy Kuryluk” prof. Agaty Jakubowskiej z Instytutu Historii Sztuki UAM w Poznaniu, biografię Ewy Kuryluk oraz spis wystaw i bibliografię.
Wystawa „Nie śnij o miłości, Kuryluk” prezentowana w Gmachu Głównym MNK od 6 maja do 14 sierpnia 2016 poświęcona jest twórczości malarskiej Ewy Kuryluk – historyczki sztuki, pisarki, poetki, malarki, rysowniczki, fotografki, autorki instalacji. Wystawa w Muzeum Narodowym w Krakowie stanowi ważne podsumowanie malarskiego dorobku artystki, pokazując twórczą ewolucję, jaką przeszła zanim wpisała się w historię polskiego i światowego hiperrealizmu.

5.  S. Kossak, Saga Puszczy Białowieskiej,

Simona Kossak znała Puszczę od podszewki, w końcu mieszkała w niej 30 lat. Wiedziała o niej niemal wszystko, kochała ją i broniła za wszelką cenę. Piętnowała ludzką głupotę i pazerność, protestowała przeciw bezsensowemu wycinaniu drzew i niszczeniu tego unikatu na skalę światową.
Ale nie tylko. Była też czułą mamką wielu dzikich zwierząt i odchowała ich niemało: łosie, lisy, sarny, borsuki, dziki, kruka, bociany, żeby wymienić tylko kilka gatunków. Starała się przywrócić je naturze, puszczy.

Tylko ona mogła napisać Sagę Puszczy Białowieskiej, opowiedzieć jej historię od czasów prehistorycznych po wydarzenia najnowsze. Ludzie schodzą w tej opowieści na dalszy plan, króluje za to przyroda – piękna, fascynująca i zagrożona. To nie tylko zapis wspaniałości natury, ale także wołanie o opamiętanie, póki jeszcze nie wszystko stracone.